صد گذاشتم رامین بی باک

یهو شدم واست غریبه

کارای تو واقعا عجیبه

اون چشای آدم فریبت

انگار ما رو اصن ندیده

اونکه بدون من شبا

یه لحظه خوابش نمیرفت

حالا دیگه کنار من نیست

میگن پیش آدمه جدیده

واست چیو کم گذاشتم

من که واست صد گذاشتم

زیاده من کم بود برات

روو بود آخه هر چی داشتم

گفتم بمون درست میشه

فکر نمیکردم که بغض میشه

همه حرفام میمونه تو گلوم

اون میاد میشینه درست پیشت

شاید نرسه کوه به کوه

میرسه آدم به آدم

چیزایی یادت میدم که یادت ندادن

تو گل بودی ولی موند خارت برات