جمعیت تنها سیامک عباسی

برم گردون به اون آغوش بی منت برم گردون

به بوس عشق امنیت برم گردون تو که دنیا رو پنهون کردی تو قلبت

به جمعیت برم گردون ...

منو از رنج تنهاییم راحت کن به این قلب ترک خورده محبت کن

تو که تنهاییمو دیدی خدا تنهاتره یا من قضاوت کن ...

واسه این کشتی تا خرخره تو گل یه کاری کن

برای این نهنگ عاشق ساحل یه کاری کن

که مثل ماهی تو تنگ شکسته داره میمیره

واسه این دل یه کاری کن ...

واسه این قاصدک که خونه رو گم کرده طوفان باش

واسه این بره ی ترسوی تنها عید قربان باش

جوونیمو بدزد و آرزوهامو عقب بنداز ایران باش

یا بی رحمانه از هرچی که مونده نا امیدم کن

یا پشت پیرهنت از چشم دنیا ناپدیدم کن

قسم خوردم تو آغوشت بمیرم رو سفیدم کن

مثل پروانه ای که پیله‌ رو با دیدن ابرا رها کرده

مثل اون قطره که از کوه تا دریا شنا کرده

مثل اونی که رفته اما دیده اشتباه کرده

به من برگرد با یه بوسه بدون واهمه شفاف و بی‌ پرده

به من برگرد ...